Δευτέρα, Μαρτίου 31, 2008

Το νεροπαραμύθι

Κάποτε το νερό ερωτεύτηκε τη φωτιά.
Πρώτη φορά την κοίταξε όταν ακόμα εκείνη ήτανε φλόγα μόνο.
Την κοιτούσε από ψηλά ενώ το ίδιο ήταν ακόμη σύννεφο στον ουρανό.
Την κοιτούσε που τρεμόπαιζε τσαχπίνικα

Που χόρευε μέσα στα κόκκινα φορέματά της.
Κι όσο την κοίταζε τόσο τη θαύμαζε.
Κι όσο τη θαύμαζε τόσο η θέρμη της το φόρτιζε

και την ερωτευόταν.
Το συγκινούσε και η μοναξιά της∙
αφού ήταν καταδικασμένη να καίει ό,τι υπάρχει γύρω της
κι έτσι να μένει μόνη.
Δεν το ‘θελε∙
Μα ήτανε στη φύση της όλα να τα καίει.
Το πάθος της ήτανε τέτοιο που δεν μπορούσε να το συγκρατήσει.
Κι έτσι όλο έκαιγε…και έκαιγε…
Κι όσο έκαιγε τόσο απλωνότανε∙ και φούντωνε∙ κι ομόρφαινε…

Οι άνθρωποι πανικοβλήθηκαν!
Κι αυτό, που ήτανε σύννεφο και την ερωτευόταν,
κατακλυζόταν απ’ τις παρακλήσεις τους και τις ευχές τους
νερό να γίνει,
μια δυνατή νεροποντή, να πέσει πάνω στη φωτιά να τη σκοτώσει.
Μα εκείνο αρνιότανε!
Και μαύριζε και θύμωνε

και κανενός δεν ήθελε να κάνει τέτοια χάρη!
Κι αντί για στάλες, έστελνε μόνο κεραυνούς∙
συμπαραστάτες στην αγαπημένη.
Όμως, κι αν μπόρεσε ν’ αντισταθεί στων ανθρώπων

τις κατάρες και ευχές,
κι αν τελικά δεν έγινε νεροποντή, όπως αυτοί θα ‘θέλαν,
στον πόνο για τον ίδιο του τον έρωτα
–τον ανεκπλήρωτο εξαρχής- δεν άντεξε.
Έγινε δάκρυ…ζεστή βροχή…κι έσταξε ίσια στην καρδιά της.

Εκείνη έσβησε,...

…Εκείνο στέγνωσε,...


21 σχόλια:

o agnwstos "gnwstos" είπε...

Μπράβο Φένια για ακόμα μια φορά... Αυτό που έγραψες είναι τόσο παραμυθένιο όσο και πραγματικό. Είναι στη φύση κάθε φωτιάς να καίει και να καταστρέφει, και στην ευχέρεια του κάθε σύννεφου να ενεργήσει ανάλογα με τις αντοχές του. Απλά...δεν είναι εύκολο να κατανοήσει και να συμβιβαστεί τελικά κανείς με τη φωτιά. Όσο γοητευτική, όσο πλανεύτρα κι αν είναι, καίει η ρημάδα...

Ανέφελη είπε...

Τι όμορφο, Leigh - Cherάκι μου! Σε ευχαριστώ. Μου ζέστανε την καρδιά και με ταξίδεψε γλυκά, μετά τη δύσκολη και ηλίθια μέρα που είχα.

Να 'σαι καλά... Τα φιλιά μου.

Ο Κύριος με τα σου είπε...

Η κοινή μοίρα των μοιραίων ερώτων καλή μου φίλη είναι η καταστροφή!

island είπε...

Πανέμορφο καιπανέξυπνο.Όλο είχε μια δράση που τελικά έγινε αντίδραση και χάθηκε.Χάθηκε σαν δυο στάλες νερό και ένα χείμαρρο από δάκρυ.

Φιλί αγαπητή Φένια...

Λου είπε...

Ολα τοσο ομορφα...τοσο λιτα.....σαν τον ερωτα στο ζενιθ του....το προβλημα ειναι η εξωθεσμικη παρεμβαση...
Καλο μηνα Φενια.

λυγερη είπε...

Εδώ θα μείνω !!!
Μια ζωή ξαγρυπνώ τις ημέρες και
ψάχνω για τέτοια υπέροχα αληθινά παραμύθια να συντροφέψουν τις νύχτες μου.
Καλή μέρα καλό μήνα!

http://ligery.pblogs.gr

Leigh-Cheri είπε...

agnwstos, η "αταξία" των πραγμάτων...

ανεφελίτσα, να 'σαι καλά κι εσύ να ταξιδεύουμε

κύριος, καλώς όρισες. Καταστροφή δε λες τίποτα!:-)

island, σ' εσένα δεν μπορώ να απαντήσω γιατί μου απαντάς ποιητικά και πρέπει να σε σχολιάσω. Χαχαχα!
Να 'σαι καλά. Φιλάκια

Γεια σου λου! Και τα θεσμικά και τα εξωθεσμικά βαλθήκαν να μας φάνε μου φαίνεται.

λυγερή, καλώς ήρθες κι εσύ. Και μείνε όσο θες. Από παραμύθια εδώ άλλο τίποτα. Πώς θα τη βγάλουμε αλλιώς;-)

Καλό μήνα σ' όλους!

nosyparker είπε...

Πολύ όμορφο! :-)

Leigh-Cheri είπε...

Γεια σου nosy!
Θενξ και για τα τρία σχόλια.
Και μη χάνεσαι. Μάλλον θα τα πούμε σύντομα. 10/4 Malt n' Jazz. Σημείωσέ το. Ok?
Φιλάκια

Tertuliano Máximo Afonso είπε...

Πολύ όμορφο και ποιητικό. Μπράβο σου Leigh, πολύ μου άρεσε!

lucy of wild flowers είπε...

Καλημέρα, Leigh-Cheri!
Καλό μήνα!
Οι ανεκπλήρωτοι έρωτες είναι αξέχαστοι, αφού πονάνε τόσο...
Χαράσσονται και στη μνήμη, σαν "επίμονοι κηπουροί"!
Πολύ όμορφο!
Φιλιά!

nosyparker είπε...

Όχι ρε γαμώτο!!! Πάλι Πέμπτη θα παίξουνε; Στο Principal στις 11 δεν ήταν αρχικά;

Τέλος πάντων, θα κάνω πέτρα την καρδιά και θα κάνω μια εξαίρεση. Να τηλεφωνηθούμε ΟΚ;

Leigh-Cheri είπε...

tertul, :-)ΚατακλυΖμός σήμερα, όπως βλέπεις. Το ΝΕΡΟΠΑΡΑΜΥΘΙ τους άνοιξε τελικά τους ουρανούς. Ελπίζω να "σκοτώσει" μόνο τις μιζέριες ολονών μας.

lucy, καλησπέρα. "Σαν επίμονοι κηπουροί", ε;... Έχεις απόλυτο δίκιο!
(Μάλλον αυτή τη μουσική έπρεπε να βάλω):-)

nosy, εγώ πάντως θα σου βάλω απουσία!!! Θα παίξουν και στο principal την επομένη, αλλά στο Malt n' Jazz η επικοινωνία είναι καλύτερη. ΠΧιο...οικογενειακή φάση.
Άλλωστε, 2 φορές καλύτερα από μία:-)
(Και σε θέλω προπονημένη. Καλαματιανά, ζωναράδικα και μπαϊντούσκες να τα ξέρεις απ' όξω!:-P)

Erwtas Stomaxhs είπε...

έτσι cheri έτσι, σαν παραμύθι...

ΧαΞού είπε...

Πες, πες, πες μας κι άλλα!!!
Να. Πήρα την κουβερτούλα μου, κάθισα ήσυχα και περιμένω υπομονετικά...

Leigh-Cheri είπε...

erwtas, ναι. Τα αγαπάμε τα παραμύθια γιατί, όπως λέει κι ο Παυλίδης: "Τα παραμύθια δεν είν' αλήθεια, αλλά τουλάχιστον, δεν είναι ψέματα."!!!...

Χαξού, πρόσεχε τι εύχεσαι! Γιατί μίλησα για νεροπαραμύθια και τρεις μέρες μας τάραξε στη βροχή! (Εμένα βέβαια, η καλύτερή μου!)
Φαντάσου όμως να μιλήσω για σεισμούς ή για τσουνάμια:-P

Θενξ...

John G. Simandiras είπε...

άσος!

Leigh-Cheri είπε...

θενκιου, john
Και το σχόλιό σου...άσος, επίσης:-)

Johan Sebastian Vah είπε...

Καλο φενια,αν και αυτο ειναι "Στοιχειωδες Γουοτσον,στοιχειωδες"

Τσεκαρε αυτο
http://www.poemhunter.com/

Leigh-Cheri είπε...

hello Johan!
Το τσέκαρα. But I' m not a hunter:-P
θενξ!
Κάτι μου χρωστάς εσύ.Χιχιχι!

Lena. είπε...

Φένια,πόσες φορές θα σου πω ότι όταν κάτι πηγάζει και κυλάει τόσο γάργαρα,θέλει ΝΗΣΙΔΕΣ,να απαγκιάσει κι έπειτα να απλωθεί και να γίνει "του κόσμου όλου".Μέχρι που γνώρισα το mr Sebs,διάβαζα μόνο βιβλία.Δεν είναι κρίμα που τόσον καιρό στερείς από τους αναλφάβητους του διαδικτύου τα παραμύθια σου?