Δευτέρα, Ιουλίου 31, 2006

Άνοιξη (;) στη Σερβία...στον Λίβανο...στο...;;;

Προχωράει ο κόσμος;…
Πάλι τα ίδια!
Πώς έγιναν οι Αμερικανοί και οι εκάστοτε «μπάτσοι» τους (Τουρκία, Ισραήλ, Αλβανία κλπ) διαχειριστές της Ζωής όλων μας; Πότε όλοι οι υπόλοιποι θα σταματήσουν να τους ανέχονται και να τους σιγοντάρουν; Πού είναι ο ΟΗΕ και, τελικά, τι είναι;

Πριν 7 χρόνια, στις γνωστές εικόνες φρίκης της TV, το χεράκι ενός μικρού κοριτσιού αποκομμένο από τα υπόλοιπα μέλη του (επίσης διασκορπισμένα) έπειτα από έναν βομβαρδισμό, μ` έκανε κι έβγαλα στο χαρτί ό,τι με είχε κατακλύσει βλέποντάς το. Τότε ο πόλεμος ήτανε στη Σερβία. Και ήτανε Άνοιξη…
Γιατί και πάλι να είναι επίκαιρο; Ως πότε θα είναι;…



Ήρθε ο Μάης, μαμά!
Ήρθε ο Μάης, που είναι η ίδια η Ζωή, όπως μου ‘λεγες.
Γέννες παντού.
Λουλούδια, δέντρα κι αστεράκια,
το φως του Ήλιου,
καινούργια λάμψη, ξαναγεννημένη.
Δεν είναι δα τυχαίο πως κι η γιορτή σου, μάνα, είναι τώρα.

Λίγα τα χρόνια – μονάχα 10 –
όσα τα δάχτυλα στα χάδια σου,
μα είχα προλάβει να δεχτώ αυτό το φυσικό σου δώρο, της Ζωής.
Κι είχες προλάβει να μου πεις
πως όλ` αυτά, εδώ γύρω, είναι για όλους.
Πως σε όλα τα παιδάκια, εμάς, ανήκουν.
Και πως το δώρο αυτό θα κάνω κάποτε κι εγώ σ` άλλα παιδάκια.

Μα αυτός ο Μάης που εγώ τον πρόσμενα
στολίζοντας τον εαυτό μου με χαμόγελα,
λούζοντας το κορμί μου με ηλιαχτίδες,
έσκασε πάνω μου
την ώρα που ‘βαζα λουλούδια στα μαλλιά μου.
Κι έχασα, μάνα μου, τα χείλη
και τα χαμόγελα πια να τα ζωγραφίσω δεν μπορώ.
Παν και τα μάτια μου
κι όλα γύρω σκοτάδι.
Και πέσαν τα μαλλιά μου,
σκεπάσαν τα λουλούδια από τη Γη, τα πνίξανε…

Τον έχασα το Μάη, μαμά!
Μαζί κι όλους τους μήνες.
Κι εσένα, μάνα, δεν σε βλέπω πια.
Τα πόδια μου δεν ξέρω πού είναι,
να τρέξω, να κρυφτώ στην αγκαλιά σου,
να μην τρομάζω απ` τις σειρήνες, τις κραυγές, τα ουρλιαχτά.
Κι όμως!
Σαν τώρα, μου ‘λεγες πως η αγκαλιά σου πάντα με χωράει
Σαν τώρα, μου ‘πες, θα ‘μια πάντα εκεί ασφαλής.

Μα ο Μάης με σκόρπισε…
Χίλια κομμάτια εγώ,
δυο χέρια εσύ
και πώς να με μαζέψεις!
Νιώθω το κλάμα σου, μανούλα
κι ας μην μπορώ τα δυο σου μάτια να κοιτάξω.
Λυπάμαι που τα χέρια μου πια δεν μπορώ να βρω
να πιάσω, να σου στείλω ένα γράμμα,
τον πόνο σου λιγάκι να ζεστάνω.


Τίποτα!
Τίποτα, μάνα μου, δεν έχει μείνει!
Μόνο η φωνή μου
που ξέρω πως μιλάει μες στην καρδιά σου.
Κι αυτό το δώρο που χρωστώ κι εγώ στα παιδάκια που λέγαμε…

Μην θρηνείς!
Άκου!
Παιδάκια άλλα θα ρθουν, στην αγκαλιά σου να μπούνε
Κι εσύ θα πρέπει Ζωή ξανά να τους δώσεις.
Ένα – ένα τα κομμάτια μου
στα δυο τα χέρια τα φτωχά σου, θα χωρέσουν
Ένα – ένα, κάνε τα πνοή
και δύναμη δώσε μ` αυτή στα νέα σου τέκνα.
Μέχρι το χίλια, που ‘ναι τα κομμάτια μου,
χίλια χαμόγελα,
δυο χιλιάδες χέρια
θα σπείρουνε ξανά τη Σερβία!
Πόσοι σπόροι χωρούν σε δυο χιλιάδες παλάμες, γνωρίζεις;
Τόσες χιλιάδες λουλούδια καινούργια
από μένα που σκόρπισα…
Να μια αρχή για να ξανάρθει ο Μάης που έχασα!

6 σχόλια:

Loreley-lucyluce είπε...

Πολύ όμορφο το ποίημά σου,
γεμάτο λυρισμό, οδύνη και θλίψη!
Μού άρεσε πάρα πολύ!

Μερικές φορές οι στίχοι μπορούν να μιλήσουν καλύτερα από δεκάδες αναλύσεις και δοκίμια!

Συνέχισε να γράφεις, leigh cheri.
Έχεις ευαισθησίες, που πρέπει να ακούγονται!

Μάς έχει πνίξει πια η αναισθησία και ο φιλοτομαρισμός από παντού!

Leigh-Cheri είπε...

Χαίρομαι πολύ που σε βρίσκω στο blog μου! Σ` ευχαριστώ για το σχόλιο. :-)

Η οδύνη και η θλίψη ας είναι μόνο ένα στάδιο. Πιστεύω πολύ στο "αισιόδοξο" μέρος του ποιήματος. Κι αν μας ρίχνουν ας σηκωνόμαστε κι ας συνεχίζουμε με περισσότερο πάθος.

Loreley-lucyluce είπε...

Ναι, να σηκωνόμαστε!
Να μη σταματάμε να αγωνιζόμαστε για ό,τι πιστεύουμε δίκαιο και σωστό.
Δύσκολες έννοιες θα μού πεις, γιατί ποιός μπορεί να κρίνει το σωστό;
Αλλά όταν πρόκειται για ζωές ανθρώπων, που τις παίζουν στα ζάρια κάποιοι, ε, τότε όλοι ξέρουμε τι γίνεται...

Tertuliano Máximo Afonso είπε...

Δυστυχώς από ότι φαίνεται αυτοί που ρίχνουν καθημερινά χιλιάδες βόμβες πάνω σε αμάχους είτε σε μικρά παιδιά, είτε σε γέρους, (τι παλικαρίσιο και τι γεναίο βρε...) δεν έχουν μέσα τους ούτε μια σταλιά ήθους η έστω ανθρωπιάς.
Πόσο μάλλον ευαισθησία για να νιώσουν στο ελάχιστο λόγια σαν και αυτά.

Συγχώρεσε με αλλά δεν μου βγαίνει να σου πω "τι όμορφο ποίημα".
Ο Πόνος είναι μεγαλύτερος...

igopogo είπε...

Aγαπητη Φενια,καταρχην παραποιεις το νοημα των γραπτων μου.
Εγω δεν εγραψα τιποτα που να δικαιολογει ως απαντηση την πρωτη παραγραφο.Το αντιθετο νομιζω εγω ειμαι κατα της διαμαρτυριας για την διαμαρτυρια.Το προβλημα της Αριστερας σημερα ειναι η δειλια της για βιωσιμες προτασεις κατα πρωτο λογο,και η αδυναμια της να συγκρουστει κατα δευτερο οταν πρεπει με τα συμφεροντα.Λες και μια ατυπη συμφωνια της Γιαλτας εξακολουθει να πλαναται πανω απο τα κεφαλια των εργατων.Χαρακτηριστικο παραδειγμα αποτελει το νεκρο πλεον κινημα κατα της παγκοσμιοποιησης.Ημερομηνια Θανατου¨21 /9/2001 οταν ο Λουκα Κασαρινι ανακοινωνει την διαλυση του πολυσυλεκτικου σε ολους Τοuti Bianci και ανακυρησει ανουσια ως και υποπτη την μη ειρηνικη διαδηλωση.
Αλλο παραδειγμα¨Φλωρεντια και το Πολιτμπυρο του Ευρωπαικου Κοινωνικου Φορουμ βγαζει ενα τρομερο φετφα κατα των Αμερικανων απειλωντας πως σε περιπτωση επιθεσης στο Ιρακ θα μας βρουν μπροστα τους.Οταν οι Κομισαριοι εργατοπατερες εχουν στις διαταγες τους συνδικατα που ελεγχουν τουλαχιστον 8 μεγαλα λιμανια και 13 αεροδρομια(αναμεσα τους Φραγκφουρτη,Χηθρου Μιλανο Ρωμη) και δεν ταρασουν στην απεργια τα αφεντικα ωστε να καταρευση η οικονομια τοτε που ειναι η συγκρουση?Οταν ανακυρησεται προβοκατορας η εγκληματιας οποιος προσπαθει να κανει ενοπλο μπολιτικο αγωνα δεν ισοδυναμει με δηλωση μετανειας?
Η παπας παπας,η ζευγας ζευγας.Διαδηλωσεις παρατες και αρχιδια ειναι ανουσια.Αυτο εννοω οταν αναφερω φιλανθρωπιες και Εκκλησια.Και ξερω την ιστορια με τον πεινασμενο και το ψαρι
Καμια σχεση η Λουξεμπουργκ η ο Μπελογιαννης.Και οι δυο καταρχην περα απο τα λογια δεν κολονανε να βγουνε στην παρανομια.Και να παρουνε οπλα.Μη μου συγκρινεις τους χαζοπασιφιστες επαγγελματιες επαναστατες με ατομα που παιζαν τη ζωη τους.
Και οσον αφορα την ιστορια ενα εχει αποδειξει μονο.Το οπλο της κριτικης δεν μπορει να αντικαταστησει την κριτικη των οπλων.Αγωνας με τα λογια πανευκολος.Αλλα η πραγματικη συγκρουση και αγωνας δεν μπορει να ειναι νομιμη αφου θελει να ανατρεψει μια κατασταση την οποια επεβαλε μια αρχουσα ταξη η οποια την νομιμοποοιησε κιολας.

Ανώνυμος είπε...

That's a great story. Waiting for more. bmw dealer Dog bone cancer - osteosarcoma Save on phentermine